Nieuwe onderzoeken over mest en emissies

“Mest is één van de mogelijkheden om aan duurzaam landgebruik en een betere bodemkwaliteit te werken”, schetst Joachim Deru over het belang van mest. Als onderzoeker Duurzame veehouderij & agrobiodiversiteit aan het Louis Bolk Instituut onderzoekt hij onder andere van alles rond mest. In dit artikel deelt hij een aantal belangrijke inzichten uit recente onderzoeken graag met jou.

Rantsoen, mestopslag en stal bepalen de ammoniakemissie

“De emissie van mest heeft te maken met enorm veel factoren”, weet Joachim Deru. Het rantsoen, de hoeveelheid mest en het type stal bepalen de emissie. Maar ook daarbinnen zijn weer allerlei variaties te zien. “Op plaatsen waar de mest op de roosters blijft liggen zie je bijvoorbeeld veel meer emissie.” Het type stal, maar ook het management heeft daarmee dus een grote invloed op het emissieniveau. Daarnaast heeft het rantsoen een duidelijke link met emissie. “Hoe lager de verhouding tussen ruw eiwit en kVEM, dus hoe minder eiwit per kilo energie, hoe lager de ammoniakemissie”, vertelt Deru. Niek Konijn, bedrijfsbegeleider bij Netwerk Praktijkbedrijven noemt dit daarom ook een van de tips voor een lagere ammoniakemissie. Hier lees je alle tips.  

30% verschil in emissie bij uitrijden mest 

Een verschil van maar liefst 30% emissie zag Deru tussen twee bedrijven bij het uitrijden van mest. Waar je in stal verschillen ziet die moeilijker te definiëren zijn, is er bij het mest uitrijden veel duidelijker verschil te zijn. In een proefopzet heeft Deru twee soorten mest in een windtunnel uitgereden, onder volledig gecontroleerde omstandigheden. “De eerste rundveedrijfmest had een lage TAN, ammoniakale stikstof, wat een laag emissiepotentieel betekent. De tweede rundveedrijfmest had van nature een hogere TAN”, legt hij uit. “Er zat dertig procent verschil tussen deze twee mestsoorten van reguliere melkveebedrijven die niets hebben gedaan om de mestkwaliteit te veranderen. “Mest met een lage TAN geeft dus bij het gebruik echt minder emissie”, concludeert Deru, die hierin dus nog veel kansen ziet. Lees hier meer over dit onderzoek.

pH van mest verlagen biedt kansen

“Hoe lager de pH van de mest, hoe minder emissie. Dat is een puur scheikundig feit”, stelt Deru. Mest aanzuren met bijvoorbeeld melasse lijkt dus kansrijk. Zeker bij gescheiden mest, zoals in de dunne fractie, is dit kansrijk. Iedereen die huiverig is voor het aanzuren van mest kan Joachim gerust stellen. “Je kunt de pH van mest verlagen naar 5,5. Dat is de pH van regenwater en van de meeste zandgronden. Het is dus niet zo dat je daarmee de grond verzuurt.” Lees hier meer over het effect van mest aanzuren.