Grasklaver of luzerne telen, niet als veevoer of voor de verkoop, maar als eigen meststof. Dat past perfect binnen regeneratieve landbouw, waarin je zo min mogelijk input wilt. Je houdt alle mineralen op je eigen bedrijf, legt koolstof vast en het effect op de bodemgezondheid lijkt ook positief. Maar is het in de praktijk net zo veelbelovend als het klinkt? En wat zijn de verschillen tussen drogen, inkuilen, tot brok verwerken of direct weer uitrijden? Akkerbouwspecialist Christiaan Bootsma experimenteert hier met verschillende boeren mee binnen het project ‘Groene Mest Groningen’. In deze podcast deelt hij met jou wat er wel én niet werkt bij het telen van je eigen maaimeststoffen.
Reacties